Anil Awachat (अनिल अवचट)

February 11, 2008

अनिता अवचट स्म्रृतीदिन – प्रांजली अरेकर

Filed under: Events — Manish Hatwalne @ 12:30 pm

काल दि.१०.०२.०८ रोजी ११ व्या अनिता अवचट स्म्रृतीदिनानिमीत्त “संघर्ष सन्मान पुरस्कार” वितरणास जाण्याचा योग आला. आणि अक्षरश: कालची संध्याकाळ खुप श्रीमंत करुन गेली. गांजवे चौकातील एस.एम.जोशी सभागृहात ठीक ६.०० वा्जता कार्येक्रम सुरु झाला तो यशोने तीच्या सुंदर आवाजात गायलेल्या आईच्या आवड्त्या भजनाने.”वैष्णव जन तो” ने एकदम वेगळ्याच वातावरणात नेऊन ठेवले.

डॊ.आनंद नाडकर्णीनी सुत्रसंचालनाची सुत्रे घेतली आणि पुढचे २ ते २.३० तास मिस्कीली करत अजिबात कंटाळा येऊ न देता रंगतदार शैलीत पुरस्कार विजेत्यांशी मनमोकळ्या गप्पा मारल्या. “संघर्ष सन्मान पुरस्कार”हे नावच किती समर्पक आहे ना! आणि विशेष जाणवले ते मुक्तांगण मित्रचा साधेपणा. सगळा कार्येक्रम एकदम घरगुती वातावरणातला. कुठे डामडौल नाही की मिरवामिरवी नाही. प्रत्येक जण आपल्याला दिलेले काम न बोलता व्यवस्थीत करत होता मग ते आलेल्या मान्यवरांचे स्वागत असो वा स्टॊलवरती बाबाच्या पुस्तकांची विक्री असो. परत सगळे अगदी साध्या वेशात नाहीतर पुरस्कार वितरण म्हणजे तर जरीच्या साड्या, सुट आणि दिमाख,रुबाब ह्यांने भरलेला लग्नसमारंभ असतो. सुनंदाताई आणि बाबाने बाणवलेला साधेपणा सगळीकडे भरुन राहीला होता.

बाबाच्या बहिणीने ज्यांना सगळे प्रेमाने फुलाआत्या म्हणतात त्या प्रफुल्लाताईंनी आपले मनोगत मांडत सुनंदाताईंच्या आठवणी जाग्या केल्या. अजुनही त्यांची ऊर्जा मुक्तांगणमध्ये भरुन राहीलेली जाणवते हे एकुन खरंच वाटले की एकदा तरी सुनंदाताईंची भेट व्हायला हवी होती.

पुरस्कार विजेते होते राष्ट्र्पतीपुरस्कारविजेते आणि १५० हुन अधिक निर्मलग्रामे साकारणारे डॊ. अविनाश पोळ आणि मुकबधिर नॄत्यांगना प्रियांका ऊर्फ प्रेरणा आणि तिला अतिशय चांगल्या प्रकारे वाढवणारे तिचे आईवडिल उज्ज्वला व केशव सहाणे.

डॊ. अविनाश ह्यांनी अतिशय खुमासदार शैलीत गावात शौचालये व इतर मुलभुत सोयीसुविधा उभारताना सरकारी यंत्रणेपासुन गावकर्यांच्या असहकार धोरणापर्यंत कश्या अडचणी आल्या ते सांगितले. एका दंतशल्यविशारदाने परदेशात जाऊन पैसे न कमावता आपल्या गावाच्या सुधारणेसाठी इथेच राहुन अत्यंत प्रतिकुल परिस्थीतीमध्ये आपले ध्येय साध्य केले ते खरोखरच हसवता हसवता खुप विचार करायला लावणारे होते.

उज्ज्वला व केशव सहाणे ह्यांचे मनोगत तर प्रेक्षकांना वारंवार डोळे पुसायला लावत होते. इतका संघर्षमय प्रवास दोघांनी इतक्या सच्चेपणाने सांगितला की त्यांना सुद्धा २-३दा हेलावल्यासारखे झाले. आंतरजातीय विवाहामुळे घरचा आधार तुटलेला त्यात प्रियांका ६ महीन्यांची असतानाच ती चालु शकत नाही हे त्यांना समजले आणि काही दिवसांनी ती ऐकु शकत नाही हे लक्षात आले. आत्महत्येचा विचार पक्का झाला असताना उज्ज्वलालाईंच्या बहिणीने “हेलन केलरचे” पुस्तक देऊन परिस्थीतीशी लढण्याचे बळ दिले आणि जिद्दीने झगडत आज प्रियांकाला (जीचे नाव आता प्रेरणा ठेवले आहे )असे घडवले की ती आज उत्तम भरतनाट्यम करते. तिचे अरंगेत्रम पर्यंत शिक्षण झाले असुन ती सर्वसामान्य मुलींना आता भरतनाट्यम शिकवते.

एकुणच ह्या संघर्षाबद्द्ल लिहावे तेवढे थोडेच पण मुक्तांगण आणि बाबासारखे लोक असे परिस्थितीशी लढ्णारे लोक शोधुन काढतात आणि त्यांचा सन्मान करतात ह्यावरुन अजुनही कुठे तरी कोसळणार्या माणसांना सावरणारी माणसे कमी असली तरी अगदीच काही अंधार नाही असे वाटले.

बाबा आज आम्ही तुला “बाबा” म्हणतो ह्याचा मनापासुन फार अभिमान वाटतो. आणि असे समृद्ध करणारे अनुभव दिल्याबद्द्ल तुझे ,मुक्ताचे, यशोचे आणि सुनंदाताईंचे लाखो धन्यवाद !!!!!


Author : Pranjali Arekar

7 Comments »

  1. Wa!
    Pranjali, tu ‘lihiti’ zalis tya baddal tuze pahilyanda abhinandan!

    chan lihile aahes!
    Aaj ‘sakal’ madhe photo pahila satkar murti cha. (ani tya photo madhe ek hi ‘Awachat’ navte, he aankhi ek vegle pan)

    Comment by Ajit — February 11, 2008 @ 1:17 pm | Reply

  2. Pranjali, chhaan lihile aahes… varshatun aapan itakya programs na jaato, pan ha smrutidinacha program dokyaat bhinato! tyatun baher yayala khoop vel lagato!!

    Comment by Yashoda — February 11, 2008 @ 2:00 pm | Reply

  3. chaan lihile aahes…agadi nemake!

    Vachalyavar waatala ki me pan program attain kelay!

    Comment by Varsha — February 12, 2008 @ 7:54 pm | Reply

  4. Thanks a lot!!!
    maza pahila prayatna uchlun dharlyabaddal Dhanyavad!

    Ajit, kharach re.photot konihi “Awchat” navtee he lakshatch aale nahi..kiti veglepana aahe ha!

    Yasho, kharach ga bakiche prog. kiti nirarthak astat (Movies, satkar samarabha etc.) he janavale tya divshi.

    Varsha,
    Poodhachya smrutidinala aapan nakki ekatra asu ani tya prog. cha ekatra anand ghewu yat

    Comment by Pranjali — February 17, 2008 @ 10:50 am | Reply

  5. Pranjali tu lihilele vachun karyakramabaddalchi utsukata vadhali aahe. pudhachya veli jamel tar nakki yein mi.

    Comment by Tejashree — February 17, 2008 @ 12:59 pm | Reply

  6. Pranjali Atishay sunder lihile aahes…karykram ithech basun thoda tari anubhavtaa alaa…..thanxxx ga..kharach khup chan..ataa ha karkram next time attend karnyaachi utsuktaa laagali

    Comment by Geetanjali — February 17, 2008 @ 5:56 pm | Reply

  7. Realy Nice Pranjali,
    By reading ur comments about the program held in rememberance of Anitakaku, i decided to attend the next year program.
    I also want to meet all nice persons and want to learn how to live life for other like they have done.

    Comment by Amol M. Patil — May 21, 2008 @ 9:43 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: